Odśpiewaliśmy nasz narodowy hymn i na scenę został wniesiony brzozowy krzyż, przy którym zapłonął biały i czerwony znicz oraz została położona symboliczna róża. W ten sposób oddaliśmy cześć wszystkim poległym za naszą ukochaną ojczyznę. Sytuację zaborów przedstawiły postacie w czerni, rozrywające mapę Polski na 3 części, zaś ojczyznę pod zaborami ukazywała dziewczęca postać w kajdanach, która będąc w żałobie, w momencie odzyskania przez Polskę niepodległości, przybiera jasny, radosny wygląd. Na scenie pojawiają się również Matki – Polki, które opowiadają o bolesnych losach Polski i Polaków w tym niezwykle trudnym i bolesnym czasie narodowej niewoli. Chłopcy tekstami wierszy wypowiadali się  w imieniu walczących za ojczyznę żołnierzy. Recytatorki starały się jak najpiękniej wyrazić słowami atmosferę listopadowych dni,  tę sprzed dziewięćdziesięciu dziewięciu laty, gdy Polska wybija się na Niepodległość i tę obecną , gdy z powagą, uroczyście o tym wszystkim sobie przypominamy….

Na początku występów  w jesienny, pełen zadumy nastrój pięknie  wprowadziła nas Julka, utworem zagranym na skrzypcach. Ze swego portretu poważnie spoglądał na nas człowiek, któremu przede wszystkim  zawdzięczamy odzyskanie przez Polskę niepodległości marszałek Józef Piłsudski.

Narracją oraz oprawą muzyczną zajęła się klasa VI. W całości tej części programu występowali uczniowie z klas IV-VI.

W drugiej części na scenę weszły dzieci z klasy I i III. Z przejęciem recytowały wiersze wybranych polskich poetów. W piękny sposób ukazały swoją miłość do ziemi ojczystej.

Wszyscy uczestnicy uroczystego apelu zostali nagrodzeni brawami.